Business ปลาเลี้ยง

Published on July 17th, 2013 | by Jexep

0

ปรัชญาตอนมีเวลานั่งมอง (1): ปลาแสนสบาย

LINE it! เพิ่มเพื่อน

วันหนึ่งในวัดแห่งหนึ่ง ผมนั่งอยู่ริมสระน้ำตามธรรมชาติที่ร่มรื่น มีลมพัดผ่านเบาๆ ทำให้มีความรู้สึกที่แสนสงบ ความเย็นอ่อนๆ ที่ลอยขึ้นมาจากน้ำของสระ ช่วยบรรเทาความรุ่มร้อนในใจจากความทุกข์ของการคาดหวังและคิดไปเอง

เมื่อนั่งสงบได้ที่ ก็เริ่มสังเกตสิ่งต่างๆ รอบๆตัว แล้วก็พบว่า ริมสระแห่งนี้มีป้ายใหญ่เขียนว่า เลี้ยงอาหารปลาฟรี เสียงรอบข้างของเด็กที่กำลังสนุกกับการให้อาหารปลาก็ค่อยๆเข้ามาสู่โสตประสาทที่สงบนิ่งอยู่ให้ตื่นขึ้น

ผมก็เริ่มมองไปยังกิจกรรมแห่งความสุขของเด็กๆที่ให้อาหารปลาเหล่านั้น พร้อมกับใบหน้าที่เปื้อนยิ้มของเด็กๆ ที่ดูจะสนุกกับการเป็นผู้ให้ รวมถึงการชี้นิ้วไปยังกริยาของปลาตัวต่างๆ ที่รวมตัวกันมากมายอยู่ริมสระ ผมก็เริ่มมองไปยังฝูงปลาเหล่านั้น ปลาเหล่านั้นน่าสนใจจนทำให้ผมหยุดมองและเริ่มคิด

ถ้าวันหนึ่งไม่มีใครมาเลี้ยงปลาในสระนี้ ปลาเหล่านี้จะอยู่อย่างไร

เพราะดูเหมือนว่าปลาฝูงนี้ จะใช้ชีวิตโดยการรอฟังเสียงฝีเท้าคนที่เดินมาริมสระแห่งนี้ แล้วก็ลอยขึ้นมาอ้าปากขออาหาร แทนที่จะดิ้นรนหาอาหารที่อยู่มากมายภายในสระธรรมชาตินี้

กลไกเหล่านี้ทำให้ปลาสูญเสียความสามารถในการหาอาหารไปหรือไม่?

มีปลามากมายแค่ไหนที่ใช้ชีวิตโดยการรอให้คนใจบุญ โยนอาหารมาใกล้ๆ ตัวแล้วก็ค่อยๆว่ายไปแบบสบายๆ จริงอยู่ในวัดอาจจะเป็นที่ที่มีคนใจบุญพร้อมที่จะหยิบยื่นความใจดีเหล่านี้ให้กับฝูงปลาที่แสนสบายเหล่านี้ (แถมเด็กๆก็ชอบเสียด้วยสิ) แต่เมื่ออนาคตไม่แน่นอน ก็เป็นไปได้ว่า ปลาเหล่านี้อาจจะไม่มีใครใจบุญมาให้อาหารมันอีก ปลาเหล่านี้จะต้องใช้เวลาเท่าไหร่ในการปรับตัวเพื่อให้สามารถออกหาอาหารได้อีกครั้ง

แล้วถ้าปลาเหล่านี้โชคร้าย เจอคนใจร้ายให้อาหารปลาที่ดูน่ากินแต่แฝงไปด้วยพิษร้ายล่ะ มันจะรู้ได้ไง ในเมื่อมันทำแค่โผล่พ้นน้ำมาอ้าปากรออาหารเท่านั้น

ในทางกลับกัน ถ้าปลากลุ่มหนึ่งเลือกที่จะใช้ความสามารถแบบปลาๆ ตามธรรมชาติในการล่าเหยื่อ หาเหยื่อเอง (โดยเฉพาะในสระที่มีปลาแสนสบายมากมายเอาแต่รอความใจบุญของคน) ปลากลุ่มนี้อาจจะลำบากหน่อย เหนื่อยกว่า แต่ด้วยความสามารถที่ติดตัวอยู่ตลอด ไม่ว่าจะมีใครใจบุญ ใจบาป หรือไม่มีใครใจบุญเลย สิ่งเหล่านี้ก็แทบไม่มีผลกระทบอะไร เพราะยังไงฉันก็หากินเอง เลือกกินเอง รับรองได้ว่า สิ่งที่หามานี่ ดีกับตัวเองที่สุดแน่นอน

เมื่อนั่งคิดเพ้อเจ้อจากปลาฝูงดังกล่าวในสระ ก็ค้นพบว่า

ความสบายจากการพึ่งคนอื่น อาจจะอันตรายที่สุดกับตัวเราในอนาคต

คิดได้ดังนั้นก็ลุกจากริมสระน้ำเพื่อหวังพึ่งความเย็นในการดับร้อนในใจ แล้วเริ่มดับมันด้วยตัวเอง…

ขอบคุณรูปจาก: http://www.oknation.net/blog/suntawanyim/2008/07/04/entry-1 ครับ

ถ้าชอบเราขอให้ช่วยแชร์ ^^

Tags:


About the Author

สุรศักดิ์ เหลืองอุษากุล / Surasak Lhueng-u-sakul (Jexep) นักกลยุทธการตลาด การตลาดดิจิตอล และ การตลาดออนไลน์ (Strategic Planner, Digital Marketing, Online Marketing) นักพูด / กรรมการ ฝ่ายสมาชิกสัมพันธ์ ของสมาคมการตลาดแห่งประเทศไทย / นักกลยุทธการตลาดผู้ชนะเลิศรายการ เกมกลยุทธ์ ปีที่ 2 (รายการ Reality การตลาด บน Modern 9 TV)



Back to Top ↑